WZGLĘDNOŚĆ OBSERWACJI (oraz obserwowane spowolnienie czasu)

Zgodnie ze sposobem obserwacji opisanym poprzednio, w FER nie istnieją kierunki z góry określone jako przestrzenne. Te kierunki (interpretowane jako wymiary przestrzenne) zależą od trajektorii ciała, które jest aktualnie obserwowane (kierunek ten jest prostopadły do trajektorii ciała obserwowanego) i są rózne dla obserwacji różnych ciał. Prowadzi to do następujących przykładów:
Obserwator 1 obserwuje 2.

Obserwator 1 widzi, że czas w układzie 2 płynie wolniej zgodnie ze wzorem:

Obserwator 2 obserwuje 1.

Obserwator 2 widzi, że czas w układzie 1 płynie wolniej zgoddnie ze wzorem:

Wzajemnie obserwowane skrócenie czasu nie jest rzeczywistym skróceniem czasu a jedynie wynikiem sposobu prowadzenia obserwacji - ponieważ w FER oś przestrzenna układu współrzędnych obserwatora musi być prostopadła do trajektorii ciała obserwowanego.

W TAKIM RAZIE MOŻEMY POSTAWIĆ PYTANIE:

W którym z układów czas rzeczywiście zwalnia?

Co powoduje, że obserwowane skrócenie czasu staje się realnym skróceniem czasu?

Jeśli obserwowane skrócenie czasu nie jest faktycznym skróceniem ale jedynie efektem obserwacji to dlaczego faktyczne skrócenie czasu jest równe skróceniu czasu jakie rzeczywiście obbserwujemy?

ZANIM ODPOWIEMY NA TO PYTANIE, ROZPATRZMY NASTĘPUJĄCY PRZYPADEK:


Contents <<< Previous page <<< >>> Next Page >>> References You are reading chapter 5