What is space?

Przestrzeń w postaci trójwymiarowej przestrzeni xyz, w jakiej ją obserwujemy nie istnieje.
Obserwujemy otaczające nas ciała w E4 wzdłuż kierunków, w które te ciała wysyłają oddziaływania. Są to kierunki prostopadłe do trajektorii obserwowanych ciał w E4. Jeśli obserwator poruszający się po trajektorii “t” (trajektoria ciała jest jednocześnie osią czasu jego układu współrzędnych) obserwuje dwa ciała poruszające się po trajektoriach t1 i t2, to mierzy odległość ciała t1 wzdłuż kierunku prostopadłego do trajektorii ciała t1 – i jest to odległość x1, natomiast odległość od ciała t2 mierzy wzdłuż kierunku prostopadłego do trajektorii ciała t2 i jest to odległość x2.

Space in the form of the three-dimensional space xyz in which we observe it does not exist.
We observe the surrounding bodies in E4 along the directions in which these bodies send interactions. These directions are perpendicular to the trajectories of the observed bodies in E4. If an observer moving along a trajectory “t” (the trajectory of a body is at the same time the time axis of its coordinate system) observes two bodies moving along trajectories t1 and t2, he measures the distance of body t1 along the direction perpendicular to the trajectory of body t1 – and this is the distance x1, while he measures the distance from body t2 along the direction perpendicular to the trajectory of body t2 and this is the distance x2.

 

Obserwator nie ma żadnych punktów odniesienia w E4 oprócz obserwowanych ciał więc nie widzi, że odległości od ciał mierzy w E4 wzdłuż różnych kierunków. W naszym modelu rzeczywistości utworzonym na podstawie obserwacji naszego bezpośredniego otoczenia, odkładamy odległości ciał na osi przestrzennej prostopadłej do osi czasu naszego układu współrzędnych. Tak więc, mimo że w E4 odległości od ciał t1 i t2 mierzymy wzdłuż różnych kierunków, to w naszym układzie odniesienia odkładamy obie te odległości wzdłuż jednego kierunku przestrzennego wspólnego tak dla obserwacji ciała t1 jak i t2. Takie przedstawienie odległości powoduje, że trajektorie ciał obserwowanych t1 i t2 czyli ich osie czasów wydają się nam zdeformowane co obserwujemy jako spowolnienie czasu w układzie ciała obserwowanego. I dlatego obserwując ciała w przestrzeni Euklidesowej mamy wrażenie, że żyjemy w czasoprzestrzenni Minkowskiego.

The observer has no reference points in E4 apart from the observed bodies so does not see that the distances to the bodies are measured in E4 along different directions. In our model of reality created from observations of our immediate surroundings, we put the distances of the bodies on a spatial axis perpendicular to the time axis of our coordinate system. Thus, although in E4 the distances from bodies t1 and t2 are measured along different directions, in our reference system we are putting down both distances along a single spatial direction common to both body observations t1 and t2. This representation of distances causes the trajectories of the observed bodies  t1 and t2, i.e. their time axes, to appear deformed to us, which we observe as a slowing down of time in the observed body system. And this is why, when observing bodies in Euclidean space, we have the impression that we live in Minkowski spacetime.

 

Dodaj komentarz